Elimde bir kitap
Okuyorum ,
Öyküleri sarıyor beni ,
Ama hiçbir öykü
Birinden diğerine
Bitmemiş öyküler ,
Tıpkı hayatım gibi .
Bitirilemeyen öyküler ,
Birbirine geçişler ,
Sırlarla dolu ,
Kendimi tanıyamıyorum
Ama beni anlatıyor
Öyküler ,
Zaman duruyor sanki ,
Kendimi arıyorum ,
Bulamıyorum..
Bazen sen olurum ben...
Uyku ile uyanıklık
Arasında bir zaman
Vakit gece yarısı
Yine sen varsın
Aklımda
Uzanan ellerim
Tutuyorken ellerini
Uyanıyorum
Yanıyorum
Ateşler içinde
Buz gibi ellerin
Ürpertirken beni
Sessiz hıçkırıklarım
Damla damla
Yaş olup süzülürken
Göz pınarlarımdan
Yanağımda iz olur
Hayallerim
Sensizliğe inat
Sen olurken..
O yer..
Bazen düşünüyorum ,
Dalıyorum bir düş ,
Yoksa hayal mi ?
Orada bir hayatın ,
Nasıl kısacık bir zamana
Sığdırılabildiğine
İnanamıyorum .
Başkalarından , hatta
Kendimizden bile
Gizlediklerimiz .
Ve neleri unuttuğumuz .
Biz nasıl başkalarının
Sandığı gibi değilsek ,
Başkalarının da nasıl
Sandığımız gibi olmadığını ,
Bir gün orada anlayacağımı
Biliyorum , ürperiyorum..
O zaman..
Şimdi inandığım
Bir şey var artık ,
Öldükten sonra ancak
Anlayacağım ,
Bu anlaşılmaz
Evrenin sırlarını ,
Anlayacağım bunca
Acıyı nasıl taşıdığımı ,
Nasıl mutlu olduğumu
Çoğu zamanda ,
Neden başka bir yer ,
Gezegen değil de
Burada yaşadığımı ,
Neyin doğru ,
Neyin yanlış ,
Olduğunu işte
O zaman anlayacağım ,
Şimdi değil
Biliyorum..
Sevgi filizleri...
Çocukluğumu hatırladım
Dün gece birdenbire ,
Nereden nasıl
Aklıma geliverdi ,
Hani pamukların içersine
Fasulye tanesi koyardık
Kimimiz mercimek ,
Sonra sulardık sevgiyle
Güneşe koyardık
Ve büyük bir heyecanla
Beklerdik filizlenmesini .
Çünkü büyüklerimiz ,
Öğretmenlerimiz
Böyle olacağını öğretmişlerdi.
Her sabah uyandığımızda
İlk işimiz bakmak olurdu ,
Büyük bir heyecanla
Tabağımıza , çanağımıza.
Derken bir sabah
Uyandığımızda ,
Filizlendiğini görürdük
Tohumlarımızın , sonra..
Beklerdik gün be gün ,
Sevgiyle büyütürdük
Filizlerimizi.
Şimdi de yüreğimin
Kuytularında kalmış
Bir sevgi tohumu ,
Filizlendi birdenbire ,
Kuytularından başını
Güneşe çevirdi ,
Ben daha ölmedim
Burada yaşıyorum dedi.
Tıpkı çocukluğundaki gibi
Sevgiyle büyüt beni.
O ses , o heyecan
Çocukluğuma aldı beni ,
Artık yüreğimde yeniden
Yaşatıyorum ben seni…
u.t.
Yalnızlık..
Bazen bir tuhaf
Yalnızlık duyar insan ,
Yıllar süren bir yaşam ,
Umulmayan ayrıntıları
Paylaştığın sevgili .
Ve bir an gelip
Ayrıldığında ,
Artık ona asla
Dokunamayacağını ,
Üşüdüm dediği anda
Sarılamayacağını ,
Bilmenin getirdiği
İnanılmazlığa benzer
Duygular .
İşte o zaman ,
Bir tuhaf yalnızlık
Duyar insan .
Gözbebeklerin...
Gözlerin gözlerime bakardı ,
Göz bebeklerinin siyahında
Yuvarlanır düşerdim
Dipsiz kuyularına ,
Derin zifiri karanlıklarında
Işığını bulurdum
Göz bebeklerinin ,
İçimi ısıtır ,
Aydınlatırdı ,
Hayallerini görürdüm
Ruhumun derinliklerinde
Beni titreten ,
Sanki o anda ben ve sen yoktu ,
Biz olurdu sen ve ben ,
Doruklarında duygularımız ,
Hiç bitmesin o an
Geçmesin zaman ,
Göz bebeklerinde
Yuvarlandığım an ,
Dursun zaman…
u.t.









